kiedy wycieram kurz palcami
piszę to jedno słowo
życie

kiedy myślę o nim wieczorem
wyciągam nóż o błyszczącym
ostrzu

patrzę na krew na krew ciepłą
marzę zamknąć powieki
blisko

...zło nie posunie się dalej niż ja...

złapała mnie za rękę
spojrzeniem mnie uwiodła
włosy splatała na mnie
a głos jej nie umilknął

wraz z burzą dziś przybiegnie
rozwichrzy drzew korony
a potem stanie przy mnie
i będzie mówić szeptem.

Dlaczego starasz się wyprzeć mnie z pamięci?
Zapomnieć o rozmowach i milczeniu
Wydrzeć mnie jak kartkę z pamiętnika
tą z błędem ortograficznym do kosza

Dlaczego milczysz kiedy nie powinnaś
powiedziałem coś niestosownego?
Chciałem byś była
Śmiał się  i rozmową koiła myślenie
Opowiadała o swoich planach i podróżach
W zamian dostałem zaprzeczenie.

Wejdź za kurtynę, 

odsłaniam ją

byś zobaczył wnętrze

chłodny pokój z kominkiem

kurz na stole i kwiaty zwiędnięte

na korytarzu ściany zadrapane

przechodzę tam codziennie

rysując dłońmi nowe kształty

schody na piętro z których skakać chciałem

łamiąc sobie kark duszy moralnej

tam resztki luster

tam spalone listy

pokój dzienny tam jest duże okno

wypatruje tam wschodów słońc milionów

oto jestem.

Usiądź

Zaparzę herbatę z miętą

Porozmawiamy

zamknij oczy...
śnij w niezmęczeniu
ręką zakryj wczoraj
nogą idź do przodu

w górach jest to co woła
zmęczonego człowieka
pozostaw wśród drzew
swoje spalone historie

Tylko chwila kiedy widzę Ciebie smutnego

Tylko chwila kiedy widzę w ambulansie 

Tylko chwila kiedy zakrywasz się dymem

Tylko chwila kiedy patrzę na gwiazdy

Unikam siebie samego kiedy patrzę na rysę

smakuję od nowa nie skrywając twarzy

Patrzę prosto w oczy

Nie bojąc się nocy

Patrzę, widzę, spodziewam się tylko następstw