Wejdź za kurtynę, 

odsłaniam ją

byś zobaczył wnętrze

chłodny pokój z kominkiem

kurz na stole i kwiaty zwiędnięte

na korytarzu ściany zadrapane

przechodzę tam codziennie

rysując dłońmi nowe kształty

schody na piętro z których skakać chciałem

łamiąc sobie kark duszy moralnej

tam resztki luster

tam spalone listy

pokój dzienny tam jest duże okno

wypatruje tam wschodów słońc milionów

oto jestem.

Usiądź

Zaparzę herbatę z miętą

Porozmawiamy