do biegu

na samym starcie już spóźniony o czas

zapomniałem że biegnę w maratonie trudów i uciech

ciągle muszę nadrabiać te wszystkie chwile

które pochłonęły mnie na łące

i zamknęły w niewielkiej otchłani uśmiechów

bunt nie wchodzi w rachubę za dużo zawdzięczam aniołom

by teraz ich krzywdzić prostotą

stać się fotografią wyblakłą

śmieszność prawdziwego losu

polega na ciągłej sprzeczności z samym sobą

rezygnacji i udanych powrotów do marzeń