Oziębłość

Ile jeszcze cierpień

Znieść trzeba

Krzyży przenieść

I wbić na szczycie świata

By zasłużyć

Na miano Homo sapiens

Era mózgu łupanego

Wiary wielkości orzecha

Uczuć pieczonych na ogniu

Krwawe steki

Pomarłych

Pogrzebanych

Wspomnień pożółkłych na amen

Po setkach pokoleń

Ten sam Bóg

W innej tylko masce

Małego dziecka

Przesypuje piasek

Koparką z plastyku

Wołając do przechodzących

Pozwólcie rodzicom

Przychodzić do Mnie

Mam tyle im do powiedzenia

Tak mówi dziecko-Bóg

Za swoimi stwórcami

Których prawie nie zna

Tak prosi Bóg swoje dzieci

By przyszły do Niego