krąg róż usłany nad jeziorem Białym
krąg ust i rąk splecionych ciałem
krąg ludzkich dusz zaistniałych

tam molo ciszy wśród gwaru uśmiechów
tam tańce byłych niczym w noc Kupały
tam łzy się łączą szczęścia i rozpaczy

drodzy mi ludzie drodzy po trzykroć!
drodzy mi w tańcach i ci którzy milczą
drodzy mi wy co stać już nie chcecie

i w nową drogę też ze mną idziecie