mam głęboką intencję

aby zburzć świat

zbudować go nowa

ołówkiem na papierze

dom, drogę, ludzi

schowanych w przebiśniegu

nie czekających

na głęboki oddech

spełnienia siebie

w podarytch szmatach

idących przed siebie

godnych nazywać się

synem, lub córką

nie zmyślonych

uczuć bliźnich

rysować więc zacząłem

żywą utopię

bladych poranków

aż złamał mi się rysik

nic więcej nie narysowałem